ارزش زمانی  نت ها

نت های موسیقی می توانند به هفت شکل, و احیانا کمی بیشتر, ظاهر شوند در جدول پائین شکل های مختلف آن نسبت به یکدیگر نشان داده شده است:

هرگاه شکل های چنگ – دولاچنگ – سه لاچنگ و چهارچنگ (نت هایی که دارای چنگک هستند) در جایی از قطعه موسیقی بیش از یکی و پی در پی باشند, می توان آنها را به صورت گروهی نوشت, یعنی چنگکشان راحذف کرد و انتهای دم هایشان را با خطی به هم پیوست.

نقطه:نقطه علامتی است که هرگاه سمت راست هر نت یا هر سکوتی قرار بگیرد  نصف ارزش و کشش همان نت یا همان سکوت را به خودش اضافه می نماید.

توجه : هرگاه نقطه در بالا یا زیر نت قرار بگیرد آن نت باید بطور خشک اجرا گردد که به آن استکاتو می گویند.

پرده و نیم پرده : فاصله بین نت های طبیعی موسیقی یکسان نبوده و از نظر صدا نسبت به یکدیگر دور و نزدیک می باشد .

علائم تغییر دهنده: علامت هایی هستند که سمت چپ نت قرار گرفته و صدای آنها را بالا یا پائین می برد

دیز # : علامتی است که هرگاه مقابل سمت چپ هر نتی قرار بگیرد آن نت را نیم پرده به طرف بالا می برد.

بملb  : علامتی است که هرگاه مقابل هر نتی قرار بگیرد آن نت را نیم پرده به طرف پائین می برد.

بکار : علامتی است که برای به حالت عادی در آوردن نت هایی که قبلا توسط دیز و بمل به بالا و پائین رفته بودند استفاده می گردد

سلام

امروز با نام و یاد خدا شروع می کنیم به امید  به روزی که این سایت مورد توجه همه شما هنر دوستان قرار بگیرد. 

شاید شما هنرجوی عزیز این موارد را سال ها آموخته باشید. امیدوارم که این یاد آوری برای شما لذت بخش باشد شاید از میان بازدید کنندگان افرادی مبتدی یا محقق باشند که امیدواریم این موارد برای آنها هم سودمند باشد.

نشانه های اولیه خط موسیقی

هنر موسیقی ، دارای این خصیصه است که به یاری خطی ویژه به نام (خط موسیقی) می توان آن را ثبت کرد این خط ، کم و بیش مانند هر خط دیگر ، از نشانه های قراردادی استفاده کرده است خط موسیقی بر خلاف ، خط های گوناگون زبان های مختلف دنیا، خوشبختانه خطی بین المللی است. بنابر این هرگاه مثلا موسیقی ایرانی یا ژاپنی با این خط نوشته شود، موسیقی دانان ایران، ژاپن و همه جای دیگر کشور های جهان می توانند آن را بخوانند.

حامل: حامل در ساده ترین و معمول ترین کار برد خود، عبارت است از پنج خط موازی با فاصله های مساوی. حامل پنج خطی دارای یازده محل برای جا دادن نت های موسیقی است. پنج محل روی خط ها ، چهار محل میان خط ها ، یک محل پائین و یک محل بالای حامل.

کلید: کلید برای شناختن نام نت ها بر روی حامل به کار برده می شود. کلید (سل) روی خط دوم قرار گرفته و نامش را به خطی داده است که روی آن قرار دارد.(سل)

علاوه بر کلید سل که همیشه بر روی خط دوم قرار دارد دو کلید دیگر نیز به نام کلید (فا) ، (دو) موجود می باشند این کلید ها بر روی هر یک از خطوط حامل که واقع شوند ، نام خود را به همان نت روی آن می دهند.

کلید فا بر روی خط چهارم و کلید دو بر روی خط سوم قرار می گیرد.

خطوط اضافه

بر روی حامل یازده نت جای میگیرد؛ که رقم ناچیزی است . برای رفع کمبود, در زیر و بالای حامل, هر جا و هر زمان که نیاز باشد, خط هایی کوتاه به طور موقت می گذارند به یاری این خطوط کاربرد حامل و وسعت نت نویسی روی افزایش می یابد.

سلام به همه عزیزان هنر جو و هنر دوست میهنمان

بزودی در کنار شما خواهیم بود با مطالب - عکس ها و آموزشی متفاوت

امیدواریم در این راه دست ما را به گرمی بفشارید و با نظر ها و انتقادات خود ما را بسوی موفقیت راهنمائی کنید .

COMING SOON

Design by : Night Skin

RSS